Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/35899 K.2015/1733

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ruhsatsız barakanın yapıldığı yerin Oltu Belediyesi mücavir alan sınırları içerisinde olduğunun anlaşılması karşısında, hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı ve sanık S.. K..'un temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/01/2015 tarihinde üyeler Necati Meran ve Bilal Karadağ'ın hükmün onanması gerektiği yolundaki karşı oyları ve oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Sanık hakkında belediye mücavir alanı ve imar planı içinde kalan Devlet Hazinesi üzerine birketle baraka yapması nedeniyle TCK'nın 184/1 ve 154/1. maddeleri uyarınca dava açılmış, mahkemece aynı Kanunun 44. maddesinde öngörülen fıkraları için hükümleri uyarınca en fazla cezayı öngören 184. madde uyarınca mahkumiyet kararı verilmiş, Dairemiz bozması üzerinede TCK'nın 154/2. maddesi gereği mahkumiyete hükmolunmuştur.

Dairemizce verilen son bozma kararında "ruhsatsız barakanın olmayan yere tecavüz suçunun unsurlarının oluşmadığı" belirtilmiştir.

TCK'ınn 154/1. maddesinin unsurları arasında "mücavir alan da bulunma" gibi bir suç öğesi bulunmadığı gibi, "mücavir alan " TCK'nın 184. maddesinin uygulanma koşulları içinde tartışılması gereken bir kavramdır. Mahkeme zaten 184. maddeden hüküm kurmamış, 154/2. madde uyarınca mahkumiyet kararı vermiştir.

Söz konusu barakanın yapıldığı yer 20/11/2006 tarihli dosya içinde mevcut bilirkişi raporuna göre mera vasfında, Şendurak köyüne ait bir arazidir. Köy tüzel kişiliğine ait meralar TCK'nın 154/2. maddesi ile korunmuştur. Söz konusu yer mücavir alan olup baraka yapılan imar planına aykırı binada TCK'nın 184. maddesine göre suç oluşturmasa da, imar planın da ağaçlandırılacak bölge olarak görülen bu yerin köy merası , olması nedeniyle, hak olmayan yere tecavüz suçunun konusu olabileceğinde kuşku yoktur.

Bu nedenlerle Dairemizin, bozma kararındaki sayın çoğunluk görüşüne katılamıyor; yerel mahkeme kararının yerinde olduğu düşüncesini taşıyoruz.