KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/36676 E., 2014/37111 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Aralık 2014
- Tebliğname No
- 4 - 2014/281059
- Mahkemesi
- Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 08/03/2011
- Numarası
- 2010/368 (E) ve 2011/200 (K
- Suçlar
- Yaralama, tehdit
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanığın, kız arkadaşı olan ve bir anlaşmazlık nedeniyle müşterek evi terkedip hakkında şikayette bulunan müşteki L.. D..'nın bulunduğu eve gidip dışarı çağırarak etkili eylemde bulunduğu, ardından da kardeşini kurtarmak için araya girmeye çalışan diğer müşteki R.. A..'u önce tekme atarak yaraladığı akabinde de çıkardığı bıçağı sallayarak müşteki R..
A..'un üzerine yürüdüğü, müştekinin, "polis geliyor" demesi üzerine olay yerinden kaçtığı, bir süre sonra da tekrar gelerek pencere önünde kendi boğazına bıçak dayadığı iddia ve kabul edilen olayda, sanığın şikayetçi Rızman'a yönelik eylemlerinin bütünüyle yaralama suçunun oluşturduğu, mağdur Rızman'ın şikayetçi olması nedeniyle, sanığın bu mağdura karşı sadece TCK'nın 86/2. maddesi ile cezalandırılması gerekirken, hatalı kabul ve nitelendirme ile tehdit suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,
2-Kabule göre de, sanığın, her iki müştekiyi silahla tehdit ettiği kabul edilmesine karşın, TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Sanığın adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas hükümlülüğü bulunmasına karşın, TCK'nın 58.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
4-Yakalama emri üzerine sanığın 28.08.2010 tarihli duruşmada savunması alınırken, lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmesine karşın, TCK'nın 50 ve 62. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/36676, K. 2014/37111, 25 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama