Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/37616 K.2018/22020

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-5237 sayılı TCK'nın 265. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçu, kamu görevlisine karşı görevini yapmasını engellemek amacıyla cebir veya tehdit kullanılmak suretiyle işlenebilir. Direnme eyleminden başka bir zamanda gerçekleştirilen tehdit suçu direnme suçunun unsuru değildir. Sanığın görevli memura direnme eyleminden yaklaşık bir ay sonra, katılana yönelik sair tehdit eylemini gerçekleştirdiği kabul edildiği halde , sonradan söylenen tehdit sözlerinin direnme suçundan farklı ve ayrı bir fiil olduğu gözetilmeden sair tehdit suçundan beraat kararı verilmesi,

2-Sanığın mahkumiyetine karar verilmesi halinde; sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1-2. cümlesi kapsamındaki sair tehdit suçunun uzlaşma kapsamında olduğu anlaşılmakla, CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre uzlaştırma işlemi sanığın hukuki durumunun bu kapsamda değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,