Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/38380 K.2017/7331

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan temyizinin suç vasfına yönelik olması nedeniyle temyizin reddine dair ek karar kaldırılarak dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın katılana karşı yaralama eylemi nedeniyle yargılandığı Isparta 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 03.12.2013 tarihli duruşmasında, nasıl yaralandığını anlatan katılana karşı söylediği , “sana daha beterini yapacağız” şeklindeki sözlerinin, katılanın vücut bütünlüğüne yönelik, TCK’nın 106/1.1.cümle kapsamında tehdit niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, aynı Kanunun 106/1.2.cümlesi gereğince mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1 maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,