Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/39442 K.2017/16059

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Hakaret eyleminden verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

a) Sanık hakkında basit tehdit suçundan 5237 sayılı TCK'nın 106/1-2. cümlesi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmasına rağmen, sanığa ek savunma hakkı verilmeden ve eylemin ne suretle aynı Kanun'un 106/1-1. cümlesine uyduğu da açıklanıp tartışılmadan, anılan Kanun'un 106/1-1. cümlesi uygulanmak suretiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesine aykırı davranılması,

b) Kabule göre de;

aa) Sanık hakkında tehdit suçundan TCK'nın 106/1-1. cümlesi gereğince belirlenen 6 ay hapis cezasında, aynı Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılırken cezanın hesap hatası nedeniyle 7 ay 15 gün hapis cezası yerine, 8 ay 15 gün hapis cezası olarak fazla tayini,

bb) 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,