Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/39723 K.2017/15386

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında basit tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-2. cümlesi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmasına rağmen, sanığa ek savunma hakkı verilmeden anılan Kanun'un 106/1-1. cümlesi uygulanmak suretiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesine aykırı davranılması,

2)Sanık hakkında, tekerrüre esas alınan Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/162 esas, 2008/340 karar sayılı kararın kesinleşme şerhli bir örneğinin getirtilmesi ve hükmün kesin nitelikte olup olmadığının ve hükmün infazından itibaren hesaplanacak üç yıllık süre şartının gerçekleşip gerçekleşmediğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

3) 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret suçu yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK'nın 253/3.maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,