Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/39817 K.2019/2921

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın, bir süre arkadaşlık yaptıktan sonra ayrıldıkları müştekiden para almak maksadıyla, ilişkilerini ailesine söyleyerek, müstehcen görüntülerinin bulunduğu CD’yi müştekinin ailesine ve internet vasıtasıyla da herkese göstereceğini belirterek, şantaj eylemini, değişik zamanlarda birden fazla defa gerçekleştirmesi karşısında, TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de;

a-TCK'nın 107. maddesinde, şantaj suçundan cezalandırmaya ilişkin olarak, “1 yıldan 3 yıla kadar hapis ve 5000 güne kadar adli para cezası” öngörülmesine karşın, mahkemenin adli para cezasına esas temel ceza olarak, üst sınırın üzerinde olacak şeklide 5500 gün adli para cezası tayin etmesi ve hapis cezasının asgari hadden uygulanmasına rağmen, hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının farklı gerekçe göstermeksizin alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye sebep olunması ,

b-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,