Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/39991 K.2019/226

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Mağdurun, şikayetten vazgeçmiş olmasına rağmen, sanığın kendisine yönelik olarak ''öldürürüm'' dediğini tanıktan duyduğunu beyan etmesi, tanığın da sanığın yanına gelerek kendisine mağduru kastederek "evimi boşaltsınlar, karımın yeğeni evden gitsin, yoksa onu öldürürüm" dediğini beyan etmesi karşısında; bu hususu dikkate almadan yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

2-Mahkemece bozmaya uyularak, yapılan yargılama sonucunda sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği kanaatinin oluşması durumunda; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklara isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,