KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/40678 E., 2019/560 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ocak 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, kasten yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, karara yönelik, sanık ...'ın temyiz talebi olmadığı ve katılan sanık ...' müdafilerinin de hükümleri sanık sıfatı ile temyiz ettikleri belirlenrek dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanıkların sabıkalarında görülen kararların kesinleşme tarihlerinin temyiz konusu doyadaki suç tarihinden sonra ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması karşısında, CMK’nın 231/8. maddesine 28.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Yasanın 72. maddesiyle “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesi eklenmiş ise de, daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların kesinleşme tarihi itibariyle engel oluşturmaması karşısında, yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak,
haklarında takdiri indirim uygulanan ve hapis cezası ertelenen sanık ... hakkında diğer koşullar değerlendirilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını talep eden sanıklar ile ilgili CMK'nın 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı yönünde bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Kabule göre de;
a)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçuna ilişkin hükümde TCK'nın 86/2, 86/3-e ve 29. maddeleri uyarınca belirlenen 3 ay hapis cezasından, aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim uygulanırken 2 ay 15 gün yerine 1 ay 20 gün olarak eksik ceza tayini,
b)Sanık ...'ın ertelenen cezası 1 yıl 8 ay hapis olduğu halde, denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle TCK'nın 51/3 maddesine aykırı davranılması,
-2-
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/40678, K. 2019/560, 21 Ocak 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama