KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/40831 E., 2015/26356 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Nisan 2015
- Tebliğname No
- 4 - 2012/16482
- Mahkemesi
- Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 29/11/2011
- Numarası
- 2011/219 (E) ve 2011/500 (K
- Suçlar
- Tehdit, hakaret, mala zarar verme
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık S.. M.. hakkında hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun mahallinde bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu anlaşıldığından, sanık S.. M.. müdafiinin temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2-Diğer hükümlere yönelen temyiz isteminde ise;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanık M.. A..’a yükletilen hakaret ve tehdit, sanık S.. M..’e yükletilen tehdit, sanık A.. S..’ye yükletilen mala zarar verme ve tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilirken kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden, yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde re'sen ve doğru olarak, TCK'nın 53. maddesinin 1 ilâ 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden bu hususun bozmayı gerektirmediği,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/40831, K. 2015/26356, 6 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama