Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/41133 K.2017/12431

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Mağdurun aracı ile sanıkların içinde bulunduğu aracın çarpışması nedeniyle çıkan tartışmada, temyiz dışı diğer sanık ...'un elindeki bıçak ile araçtan inerek bıçağı mağdura salladığının ve sanık ...'in ise, "Seni -...'de- yaşatmayacağım, sokağa çıkamayacaksın, benim işim gücüm yok seninle uğraşacağım, '' biçiminde tehdit sözleri söylediğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında, sanıkların eylemlerinin TCK'nın 106/2-c maddesinde düzenlenen birden fazla kişiyle birlikte tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararının ve TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

3-Kabule göre ise,

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,