Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/41842 K.2019/2048

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, katılanı, eşinin kendisini şikayet etmesine yol açtığını düşündüğü için mahkemece verilen adli para cezasını ödemesini isteyerek kabulde belirtilen sözlerle tehdit etmesi eyleminin bir bütün halinde TCK'nın 106/1-1 madde ve cümlesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, somut olayda TCK'nın 107/1. maddesinde belirtilen ''hakkı olan veya yükümlü olduğu bir şeyi yapacağından veya yapmayacağından bahisle'' unsurunun da oluşmadığı gözetilmeden, şantaj suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre ise,

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,