Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/41930 K.2017/5031

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın eylemini birden fazla kişiye karşı gerçekleştirmiş olması ve mahkemenin de, gerekçeli kararında “...sanığı tehdit suçundan her iki müştekiye yönelik ayrı ayrı cezalandırılması talep edilmiş ise de, sanığın bu eylemleri bir suç işleme kararının icrası kapsamında aynı anda tek bir fiil ile her iki müştekiye karşı işlediği eyleminin teselsül ettiği anlaşıldığından atılı suçtan mahkumiyetine...” şeklindeki açıklamasına karşın, hüküm fıkrasında TCK’nın 43. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

2-Sanığın, eşi ve çocuğunun bilgisi dışında müştekiler tarafından evden götürüldüğü ve onlarla görüşme imkanı verilmeyerek evlerine gittiğinde de sinkaflı sözlerle kovulduğu şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış sebebi üzerinde durularak sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-TCK'nın 106/1. maddesinin 2. cümlesindeki sair tehdit suçunun cezasının alt sınırının, aynı Kanunun 49/1. maddesi gereğince 1 ay hapis cezası olduğu gözetilmeden, temel cezanın 5 gün olarak eksik tayin edilmesi,

4- Tehdit suçundan dolayı ancak manevi zararın oluşabilecek olması ve hapis cezasının sanığın ileride suç işlemekten çekineceği kanaatiyle ertelenmesi karşısında, adli sicil kaydındaki sabıkanın silinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılıp CMK'nın 231. maddesindeki diğer koşullar değerlendirilmeden " daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti,suçun işlenmesi ile mağdurun uğramış olduğu zararın giderilmemiş olması nedeniyle" biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,