Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/41983 K.2015/126

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, Simav Cumhuriyet Başsavcılığına verdiği 12.03.2007 ve 19.04.2007 tarihli dilekçelerinde özetle; “hiçbir ihtiyaçları olmadığı, traktörleri ve 2-3 dönüm tarlaları olduğu halde katılanların devletin fakirler için çıkarttığı 65 yaş maaşını suiistimal edip aldıklarını, traktörün resmi olarak katılan Halil'in oğlu adına kayıtlı olduğu ancak katılan Halil’in kullandığı, köyden herhangi birine sorulduğu takdirde bu malların katılanlara ait olduğunu söyleyecekleri, maaşı ne zaman aldılarsa ilk aldıklarından bu yana kendilerinden geri alınması gerektiği” ifadelerine yer verdiği,

yapılan araştırmada katılan Gülizar'ın maaş almadığının anlaşıldığı, katılan Halil’in ise maaş almayı hak edecek kadar muhtaç olduğunun, bir adet büyükbaş hayvanı ile 7637 m2 kıraç arazisinin olduğunun tespit edildiği belirlenmiştir.

Sanığın, görünüşteki gerçekliğe göre yeteri kadar mal varlığına sahip olduğu ve muhtaç durumlarının bulunmadığını düşündüğü katılanlar hakkında, maaş alma gerekçelerinin yeniden incelenmesini talep etmesinden ibaret eyleminin, ihbar ve şikayet hakkı kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, hukuka aykırı fiil isnadı sayılamayacağı gözetilmeden beraati yerine iftira suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,