Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/42317 K.2019/2142

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Gerekçeli kararda tehdit suçundan sanığın beraatine karar vermek gerektiğinin belirtilmesine karşın, hükümde davanın şikayetten vazgeçme sebebiyle düşmesine karar verilerek, çelişkiye yol açılması,

2-Somut olayda, sanık ile müştekinin arkadaş oldukları ve ayrıldıktan sonra sanığın müştekiye söylediği iddia olunan "...sen daha dur cumartesi gününü bekle ben sana ne yapacağımı biliyorum, bende fotoğrafların var, fotoğrafları herkese dağıtacağım, sen ondan sonra göreceksin, elalemin yüzüne bakamayacaksın, benimle birlikte olmaya mecbur kalacaksın, o zaman da sana bakmayacağım" şeklinde sözlerinin, olaya ilişkin görgüleri olduğu anlaşılan soruşturma aşamasında beyanları bulunan ... ve ...'nun tanık olarak dinlenmesinden sonra, şantaj suçunu oluşturup oluşturmadığı değerlendirilip tartışılmadan yetersiz gerekçe ile düşme kararı verilmesi,

2-Eylemin TCK' nın 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğunun kabulü halinde ise;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,