Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/42326 K.2017/3265

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekilerin, iş yeri kiracısı olan sanık ile aralarındaki tahliye ve alacak hususlarına ilişkin anlaşmazlıkları konuşmak üzere iş yerine gittiklerinde,sanığın kurusıkı tabancayı çıkartarak müştekilerin arkalarından ateş etmesi şeklindeki eyleminin TCK'nın 106/2-a maddesinde düzenlenen zincirleme biçimde silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, eylemin aynı Kanunun 106/1-2. cümlesinde düzenlenen basit tehdit olarak değerlendirilmesi,

2-Kabule göre de;

a-İddianamede 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeden, anılan madde uygulanmayarak, yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-Sanığın kovuşturma aşamasında lehe hükümlerin uygulanması talebinin, TCK'nın 62. maddesindeki takdiri indirim uygulanmasını da kapsaması karşısında, bu hususta kanuni dayanakları da gösterilerek bir karar verilmemesi,

c-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 106/1-son cümlesi uyarınca temel ceza olarak belirlenen 2 ay hapis cezasından aynı Kanunun 43/2. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılırken 2 ay 15 gün hapis cezası yerine 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek fazla ceza tayin edilmesi,

d-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,