KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/42533 E., 2019/1101 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
216 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve tehdit suçunun, uzlaştırma kapsamında bulunmayan eşe karşı yaralama suçuyla birlikte işlendiği belirlenerek dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
Mağdurun, olay sırasında sanığın kendi yüzüne tokat attığını ifade etmesi, alınan adli raporunda yüzünden yaralandığına dair bir bulgu bulunmaması, sanığın annesi olan tanık Fatma’nın, sanıkla mağdur arasında herhangi bir kavganın meydana gelmediğini belirtmesi, mağdurun çocukları olan tanıklar Sunay ve Leyla’nın, babaları olan sanığın, annelerine vurduğunu belirtmelerine karşın, tanık Sunay’ın diğer tanık Leyla’nın aksine tehdit iddiasını doğrulamaması ve sanığın da tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi karşısında, mağdur ve tanıkların ifadeleri arasında oluşan çelişkilerin giderilmesi,
giderilemediği takdirde hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanarak, sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde hükümler kurulması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/42533, K. 2019/1101, 4 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama