Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/42803 K.2019/2296

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Sanığın savunmalarında, olay günü lokantada hesap nedeniyle yaşanan tartışma sırasında garsonlar tarafından dövüldüğünü bu nedenle bıçak çıkardığını beyan etmesi ve dosya içerisinde yer alan 05/05/2010 tarihli adli rapor içeriğinde sanıkta darp nedeniyle oluşmuş ekimozlara rastlandığının anlaşılması karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak, sonucuna göre her iki suç yönünden de TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanma olanağının değerlendirilmemesi,

2)Mağdurların beyanlarına göre, garsonlar ile sanık arasında yaşanan tartışma sırasında sanığın tehdit kastıyla bıçağı savurduğu esnada, mağdur ...'ın kavgayı ayırmak amacıyla araya girerek yaralandığının anlaşılması karşısında; kasten yaralama suçu yönünden sanık hakkında TCK'nın 21/2. maddesinde düzenlenen olası kast hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının değerlendirilmemesi,

3)Sanığın adli sicil kaydındaki tekerrüre esas alınan ilamı yerine, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 1985/56 Esas - 1985/132 Karar sayılı ilamında verilen mahkumiyet hükmünden dolayı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4)Kasten yaralama suçundan kurulan hükümde; hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmemesi,

5)Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu