Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/42863 K.2018/5299

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın suçlamayı kabul etmeyip, müştekinin de soruşturma aşamasındaki beyanının aksine kovuşturma aşamasında, sanığın bıçak göstermediğini sadece “bıçağım var seni bıçaklayacağın” dediğini söylemesi, tanıklar Esme Ünce ile Fatma Ünce’nin de olay sırasında sanıkta bıçak görmedikleri yönündeki anlatımları karşısında, hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığının açıklanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a-Taraflar arasında ailevi meselelerden kaynaklanan anlaşmazlıklar bulunup, sanığın, olay günü müştekinin, kendisine torunu ile ilgili laf atması nedeniyle tartıştıklarına dair savunması karşısında, olayın çıkış sebebi üzerinde durularak haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-Eylemin TCK’nın 106/1-1. maddesi kasamında kaldığının kabulü halinde ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,