KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/43247 E., 2019/3168 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, yaralama
- Hükümler
- Beraat
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
A-Sanık ...'in eylemine ve yükletilen tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
B-Sanıklar ... ve ... hakkında yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyize gelince,
1-Katılanın aşamalarda, her iki sanığın da kendisini darp ettiğini beyan etmesi, düzenlenen 21.02.2012 tarihli raporda, katılanın her iki baldır ve ayak bileklerinde ekimozlar ve omuzlarında ağrı olduğunun belirtilmesi karşısında, bu beyanları doğrulayan adli muayene raporuna neden itibar edilmediği açıklanmadan, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle yaralama eylemlerinden dolayı sanıklar hakkında beraat hükümleri kurulması,
2-Sanık ...'in katılana yönelik eyleminin yaralama suçunu oluşturduğunun kabulü halinde ise;
02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanık ... 'ye isnat edilen ve beraat kararı verilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, yaralama suçu yönünden ise CMK'nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında, yaralama suçu yönünden uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanık ...'in hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/43247, K. 2019/3168, 27 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama