Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/43372 K.2015/532

Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan suça sürüklenen çocuk B.. S.. hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, Bakırköy 6. Çocuk Mahkemesince verilen 27/06/2012 tarih ve 2012/201 esas, 2012/748 karar sayılı hükmün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 24/09/2014 gün ve 2014/5146 esas, 2014/27138 karar sayılı kararıyla;

"Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Suç tarihinde reşit olmayan tanık Nazlıcan ile gönül ilişkisi bulunan ve onun isteği ile konuta giren ancak durumdan haberi ve rızası olmayan tanığın babası şikayetçi Mirza'nın gelmesi üzerine dolapta saklanırken yakalanan sanığın, TCK'nın 116/3 maddesi hükmünden yararlanamayacak olması karşısında,tebliğnamedeki bu hususun araştırılması amacıyla bozma öneren düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen konut dokunulmazlığının ihlali eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk B.. S.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA" oy birliği ile karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/10/2014 gün ve 2012/256402 sayılı yazısı ile;

“Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin de tarafı olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi, 10.03.1954 tarih ve 6366 sayılı yasa ile TBMM tarafından onaylanmakla Anayasa'nın 90. Maddesi gereği bir iç hukuk kuralı haline gelmiştir.

Temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası sözleşmeler ile kanunlar arasında aynı konuda farklı düzenlemelerin bulunması halinde milletlerarası sözleşmelere üstünlük tanınacağına dair Anayasa'nın 90/5 maddesi hükmü gereğince, CMK'nın 324 maddesi gereği yargılama giderinden sayılan devlet tarafından karşılanmış zorunlu müdafilik ücretinin, aynı yasanın 325/1 maddesi gereğince sanıktan alınması gerektiğine dair düzenleme ile AİHS'nin 6/3-c maddesinde yazılı düzenleme arasında meydana gelen uyuşmazlıkta milletlerarası andlaşma hükmü olan AİHS hükümlerinin esas alınması gerekeceği kanaatine varılmış olmakla;

Somut olayda kovuşturma aşamasında yapılan müdafilik gideri olarak 294 TL nin sanıktan tahsiline dair karar hakkında temyiz incelemesi sonucunda Yüksek Daire tarafından verilen ONAMA kararına itiraz etmek gerekmiştir.

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan, suça sürüklenen çocuk B.. S.. hakkında verilen mahkumiyet kararının onanmasına dair, Dairemizin 24/09/2014 tarihli kararına ilişkindir.

III- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 24.09.2014 tarih ve 2014/5146 esas, 2014/27138 karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

Bakırköy 6. Çocuk Mahkemesi'nce verilen 27/06/2012 tarih ve 2012/201 esas, 2012/748 karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen konut dokunulmazlığının ihlali eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Dosyadaki bilgilerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa, yaş küçüklüğü nedeniyle zorunlu olarak atanan müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı biçimde yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk B.. S.. müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; itiraz yazısına uygun olarak, “zorunlu müdafii ücreti olan 294 TL'nin suça sürüklenen çocuktan tahsiline ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılması” biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 08.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.