KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/43558 E., 2019/2447 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Silahla tehdit, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık hakkında hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak, sanık ... müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,
2- Sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
a-Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, tanık ...'nin tehdit olayını doğrulamasına karşın, olay günü görevli polis memuru olan diğer tanıklar ..., ... ve ...'nın, sanığın katılana bağırdığını ve tehdit ettiğini duymadıklarını beyan etmeleri karşısında; tanıkların beyanları arasındaki çelişkinin giderilmeye çalışılması, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenerek hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığının gösterilmesi ve tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
b-Sanık tarafından temyiz aşamasında dosyaya sunulan Şuhut Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2013/243 soruşturma sayılı evrak ve eklerinin incelenmesinde, katılan aleyhine başlatılan soruşturmada, yükletilen suçla ilgili sanık lehine deliller bulunduğu anlaşılmakla, söz konusu soruşturma dosyasının getirtilerek incelenmesi ve gerektiğinde sonucunun beklenerek sanığın hukuki durumunun buna göre belirlenmesi zorunluluğu ,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/43558, K. 2019/2447, 19 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama