Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/43610 K.2019/2965

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan beraat ve hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlerin temyiz edilmediği, ...'nin temyiz isteğinin sanık ... hakkında yaralama ve tehdit eylemlerinden kurulan beraat, hakaret eyleminden kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlere yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1) Soruşturma aşamasında sanık ...'nın tehdit ve kasten yaralama eylemlerini doğrulayan Zeynep Özdemir ve Sevilay Sönmez tanık sıfatıyla dinlenip, katılan ...'nin alt dudağında kesi olduğu belirten adli muayene raporu da dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanık ... hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarının subut bulması halinde ise;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret ve yaralama suçları yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK'nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suçlar yönünden de uzlaşma önerisinde bulunması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,