Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/44485 K.2019/1828

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanık ...’nun adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası olduğu halde sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı belirlenerek yapılan incelemede;

1) Sanık ...’nun olay günü tehdit kastıyla havaya ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin, TCK'nın 106/2-a maddesinde tanımlanan silahla tehdit ve aynı Kanunun170/1-c maddesinde tanımlanan genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu bu durumda, TCK'nın 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, kanuni olmayan gerekçe ile silahla tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması,

2) Mağdurların, içinde bulunduğu araç ile olay günü sanık ...’nun motorsikletine çarparak kaçtıklarının, bu nedenle aralarında tartışma çıktığınının iddia ve kabul edilmesi karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak, sonucuna göre sanıklar hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3) Sanık ...’ya, 6136 sayılı Yasanın 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. madde ve fıkrası uyarınca tayin edilen gün para cezasının 100 günden fazla olamayacağının gözetilmemesi,

4) Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,