Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/44739 K.2019/2249

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Suç tarihinde sanığın, katılanın cep telefonuna mesaj çekmek sureti ile katılana yönelik TCK'nın 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçunu işlediğinin, sanık savunması, katılan beyanı ve soruşturma aşamasında tutulan mesaj tespit tutanağı ile sabit olmasına karşın, sanığın mahkumiyeti yerine atılı suçu işlediği sabit olmadığından beraatine karar verilmesi,

2-Bozmaya uyularak yapılan değerlendirme neticesinde, sanığın eyleminin TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesine uyduğunun kabulü ile mahkumiyeti cihetine gidilmesi durumunda ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre, uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,