Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/44777 K.2019/2250

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Katılanların cezaevinde olan babaları ...'e ait olduğu anlaşılan beş adet büyükbaş hayvanın olay günü sanığa ait araziye girerek üç adet arı kovanını devirdiği, bu duruma kızan sanığın, yaşı küçük katılanların yanlarına gelerek "hayvanlarınıza neden sahip çıkmıyorsunuz, bu inekleri vururum" diyerek tehdit ettiğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında, sanığın üzerine atılı basit tehdit suçundan mahkumiyeti yerine, "sanığın iletme kastı olmadığı" şeklindeki kanuni olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

2-Sanığın mahkumiyetine karar verilmesi halinde; sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1-2. cümlesi kapsamındaki basit tehdit suçunun uzlaşma kapsamında olduğu anlaşılmakla, CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,