Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/44824 K.2019/2808

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanıklar hakkında hakaret eylemlerinden kurulan kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanıklar ... ve ... ile müdafilerinin TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

B-Tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve belgeler ile gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Tanık ...’un duruşmada doğruladığı kolluk ifadesinde, sanıkların tehdit eylemlerinden hiç bahsetmemesine rağmen, duruşmada her iki sanığın da katılanı ölümle tehdit ettiklerini beyan etmesi karşısında, tanığın aşamalardaki ifadeleri arasında oluşan çelişki giderilmeden, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle sanıkların mahkumiyetine hükmedilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Sanıkların, olay günü aynı zamanda kiracıları olan katılanın iş yerine giderek, kira ücretinin kesilmesi hususu ile ilgili konuşmaları sırasında, katılanı ölümle tehdit ettiklerinin kabul edilmesi karşısında, bahsi geçen sözlerin tartışma sırasında ani gelişen olayda söylenip söylenmedikleri belirlenip, sanıkların tasarlayarak, irade birliği içinde hareket ettiklerine ilişkin kesin kanıtların gösterilip yöntemince tartışılmasından sonra, sonucuna göre birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığı değerlendirilmeden, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde hükümler kurulması,

b-Bozmaya uyularak yapılan değerlendirme sonucunda sanıkların eylemlerinin, TCK’nın 106/1-1. maddesine uyduğunun kabulü halinde, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre, uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklara isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

c-Sanıkların savunmalarında, aynı zamanda kiracıları olan katılanın, aynı ilçede ikamet etmesine karşın, kira ücretini PTT aracılığıyla havale ettiğini, bu şekilde yapılan havalede 15 TL kesinti yapıldığını, katılana söylemelerine rağmen kirayı elden vermeyeceğini belirterek kendilerini tehdit ettiğini beyan etmeleri karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak, sanıklar hakkında, TCK’nın 29. maddesinin uygulanma ihtimalinin tartışılmaması,

d-Sanık ...’nin adli sicil kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşme tarihinin, 5271 sayılı Kanunun 231/8. maddesinin yürürlüğe girme tarihi olan 28.06.2014'ten önce olması nedeniyle, CMK’nın 231.maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmemesi ve bu nedenle sanığın kazanılmış hakkının bulunması ve sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının ertelenmesi karşısında; “daha önce kasıtlı suçtan mahkum olduktan sonra yeniden suç işlediği” biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle, CMK’nın 231.maddesinin uygulanmaması,