Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/45222 K.2019/2140

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, müştekinin soruşturma aşamasında sanığın kendisini tehdit ettiğini, kovuşturma aşamasında ise, sanığın sadece bağırıp çağırdığını, kendisini tehdit etmediğini beyan etmesi, olayın görgü tanığının bulunmaması, diğer müşteki...'nın ise tehdit suçuna ilişkin görgüsünün bulunmadığının anlaşılması karşısında; müştekinin soruşturma beyanına dayanılarak yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre ise;

a-Sanığın aşamalarda müşteki eşinin, müşterek kızlarını kendisi istemediği halde kızkardeşinin evine göndermesine sinirlendiği şeklindeki savunması ve müştekinin de bu savunmayı doğrulaması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,