KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/4560 E., 2016/9713 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mayıs 2016
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;
Ancak,
1- Anayasanın 141, CMK’nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde olması gerekir.
Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi fiillerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu fiillerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması, cezada artırım ve indirim gerektiren nedenlerin kanuni bağlamda tartışılması gerekirken açıklanan bu hususlara uyulmayarak gerekçesiz hüküm kurulması,
2- Kabule göre de;
a- Görgü tanığının bulunmadığı olay nedeniyle aynı zamanda olayın tanığı konumunda bulunan mağdurlar ... ve ...'ın CMK'nın 235/4 ve 236/1.maddeleri uyarınca duruşmada tanık sıfatıyla dinlenilmelerinin zorunluluk arzettiği gözetilmeden, beyanlarına başvurulmaksızın eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,
b- İddianamedeki anlatım ve kabule göre, sanığın, aynı konuşma içinde her iki katılanı birbirini takip eden sözlerle tehdit eyleminde, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanma ihtimali tartışılmadan müşteki sayısınca mahkumiyet hükümleri kurulması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/4560, K. 2016/9713, 12 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama