Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/45994 K.2019/3340

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1-Sanık ... hakkında yaralama eyleminden kurulan kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'un TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 2-Sanık hakkında silahla tehdit eyleminden verilen hükmün temyizinde ise; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık ... ve atılı suçtan beraatine karar verilen katılan sanık ...'un tüm aşamalarda, alacaklısı oldukları katılan ... ile önce telefon görüşmesi yaptıkları ve telefonda karşılıklı küfürleştikleri sonra katılan ...'in ''Gelin borcu ödeyelim'' diyerek iş yerine çağrıldıkları, olay yerine gittiklerinde 5-6 kişinin demir sopalarla üzerlerine saldırmaları üzerine sanıklardan İrfan'ın aracından kurusıkı silahını alarak saldırıdan kurtulmaya çalıştığı, olay yerini terkedebileceği de dikkate alındıktan sonra silahla tehdit eylemini gerçekleştirdiği şeklindeki anlatımları karşısında;

olayların çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durulup, etki-tepki biçiminde gelişip gelişmedikleri, ağırlık düzey ve derecelerine göre denge bulunup bulunmadığı değerlendirilerek, sonucuna göre TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanma olanağı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,