Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/46103 K.2017/18540

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, tehdit suçunun kötü muamele suçu ile aynı anda işlenmediği anlaşılmakla dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın kötü muamele suçundan temyiz isteminin incelenmesinde;

Tarafların anne ve kız oldukları sanığın, kızı mağdureye karşı ne suretle yasada öngörüldüğü biçimde merhamet ve şefkatle bağdaşmayan eylemleri olduğu açıkça belirlenip, bu madde kapsamında kalıp kalmadığı yeterince tartışılmadan, yerinde olmayan gerekçeyle, TCK'nın 232/1. maddesi uyarınca da mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,