Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/46166 K.2019/3015

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, her ne kadar katılan temyiz dilekçesinde sanık olarak ...’nın adını yazmış ise de, ... hakkında açılmış bir dava ve verilmiş bir hüküm bulunmadığı, bu nedenle temyiz isteğinin sanık ...’nın üzerine atılı hakaret, tehdit, sanık ...’nın üzerine atılı tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

1) Sanık ...'nın mağdur ...’a karşı tehdit eyleminden ...'un doğrudan zarar gören olmaması nedeniyle, anılan suç yönünden temyize hak ve yetkisi bulunmadığından 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca ...’un TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylem ve yükletilen suça yönelik katılan ...’un temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

a) 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen bu suç önceden de uzlaşma kapsamında ise de, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve tehdit suçundan beraat kararı verilmesi karşısında, hakaret suçunun uzlaşmaya

tabi hale geldiği gözetilerek, CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Kabule göre de; sanık ...’ın suç tarihinde, müşteki sanık ... ve katılan ...’a hakaret etmesi üzerine, müşteki sanık ...’nün de sanığa hakaret ettiğinin iddia ve kabulü karşısında, sanık ...’ın katılan ...’a yönelik hakaret eyleminin karşılıklı hakaret kapsamında olmadığı gözetilmeksizin, yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,