Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/46919 K.2015/952

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihlerine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların, suç tarihinde hasta sevk kağıdı vermekle görevli olup olmadığı belirlenip, sonucuna göre hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de,

19/12/2010 gün ve 27790 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak hükümden sonra yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunun 1. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın görevi kötüye kullanma suçunu düzenleyen 257. maddesinin yeniden düzenlenmesi ve ''kazanç'' ibareleri ''menfaat'', birinci fıkrasında yer alan ''bir yıldan üç yıla kadar'' ibaresi ''altı aydan iki yıla kadar'' ikinci fıkrasında yer alan''altı aydan iki yıla kadar'' ibaresi ''üç aydan bir yıla kadar'' hapis şeklinde değişmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle, lehe kanunun belirlenmesi zorunluluğu,