KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/46937 E., 2019/4311 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mart 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, yaralama, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1) Sanık ...'ın katılanlar... ve...’ya yönelik basit yaralama suçlarına ilişkin kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliklerine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak, sanık ... müdafiinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2) Sanık ... hakkında katılanlar... ve...’ya yönelik hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümler ile sanıklar... ve... hakkında katılan ...’e yönelik hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümlerin temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
3) Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunmayan sanığın adli sicil kaydındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşme tarihinin, 5271 sayılı Kanunun 231/8. maddesinin yürürlüğe girme tarihi olan 28.06.2014 den önce olması nedeniyle CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında; sanık hakkında “olumlu kanaat oluşması” gerekçesiyle hükmün ertelemesine karar verildiği halde, “kasıtlı suçu bulunması” şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle daha lehe olan CMK’nın 231. maddesinin uygulanmaması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/46937, K. 2019/4311, 14 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama