Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/46968 K.2019/3987

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanık ...'ye yükletilen tehdit ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

6136 sayılı Kanunun 15/1. maddesinde öngörülen adli para cezasına da hükmedilmesi gerekiği gözetilmemiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi aşağıdaki husus hariç hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas başka ilamı bulunmasına karşın, kesin nitelikteki adli para cezası içeren ilamın TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınması, Kanuna aykırı, sanık ...’nin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, ancak bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının,

ilamının tekerrüre esas alınmasına ilişkin Yunak Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04.05.2006 tarih 2005/269 esas 2006/98 karar sayılı kısmın karardan çıkarılarak yerine İzmir 1. Ağır ceza Mahkemesinin 1991/335-20 E.K. sayılı kararı ile adam öldürme suçu nedeniyle verilen 10 yıl hapis cezasına ilişkin 07.02.1992 tarihinde kesinleşen ve 19.03.2009 tarihinde infaz edilen hükümlülüğün tekerrüre esas alınmasına ve 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gözetilerek,