KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/47019 E., 2019/3983 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mart 2019
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, trafik güvenliğini tehlikeye sokma
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
324 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1) Sanık ...'e yükletilen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden,
Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulunun istikrarlı raporlarında 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin bilimsel olarak kabulü gerektiği ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun “1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179. maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.” şeklindeki 48/6. maddesine göre 100 promilin üzerinde alkol veya uyuşturucu madde alınması sonrası araç kullanılmasının atılı suçun oluşması için yeterli olduğu,
ancak herhangi bir trafik kazasına karışmayan sanığın rutin kontrol sırasında jandarma trafik ekiplerince durdurularak alkolmetre ile yapılan ölçümde 86 promil alkollü olarak araç kullandığının tespit edildiği somut olayda, trafik güvenliği tehlikeye sokma suçunun ne şekilde oluştuğu açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Sanık ... hakkında tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;
02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/47019, K. 2019/3983, 11 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama