Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/47882 K.2017/28421

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre, sanığın aynı anda TCK’nın 232/1 maddesinde tanımlanan suçu da işlediği ve bu suçtan da mahkum olduğu anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK’nın 253/3 maddesi gereğince tehdit suçundan uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek dosya görüşüldü:

A-Sanık hakkında hakaret suçundan verilen miktar itibarı ile kesin olan hükmün temyiz edildiği ve mahkemenin sanık ...’ın temyiz isteminin reddine ilişkin kararı yasaya uygun bulunduğundan, bu karara karşı yapılan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 315/2. maddesi gereğince REDDİNE, Yerel Mahkemenin ret kararının ONANMASINA,

B-Sanık hakkında tehdit ve kötü muamele suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığa yükletilen tehdit ve kötü muamele eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezalarının kanuni bağlamda uygulandığı,