Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/47953 K.2015/2125

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

1-Bilişim sistemine hukuka aykırı olarak girme suçunun mağduru, suça konu e-posta adresinin sahibi olan N.. O.. olup, bu suçtan zarar görmeyen katılanların temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılanlarE.. K.. ve Ş.. K.. vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

2-Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanığın, katılan Ş.. K..’nın gelini ve katılan E.. K..’nın yengesi olan N.. O..’ın e-posta adresini ele geçirerek, bu adresten katılan E..

K..ile yazışarak mağdur Nurgül’ün başkası ile ilişkisine ilişkin görüntülerini içerir CD olduğunu söyleyip bunu kullanarak para istemek suretiyle şantaj yaptığı, ayrıca yine bu süreçte katılanları yaklaşık bir buçuk yıla yayılan bir süreçte defalarca telefonla arayarak aynı hususları dile getirdiği, bunun yanısıra dosyada bulunan yazışma örneklerine ve katılanların tutarlı anlatımlarına göre bu yazışma ve görüşmelerde şantaj suçu kapsamında değerlendirilemeyecek özel hayatlarına dair hususların sanık tarafından söylendiği anlaşıldığından,

sanığın şantaj suçunu işlemeye yönelik olanlar dışındaki diğer telefonla arama ve e-posta gönderme eylemlerinin ise TCK’nın 123 ve 43/2. maddelerine uyan katılanların huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanuni olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,