Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/47962 K.2015/531

Hakaret suçundan sanık M.. Ö.. hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, İstanbul 19. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 08/11/2012 tarih ve 2011/3598 esas, 2012/2575 karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 22/05/2014 gün ve 2014/20260 esas, 2014/17914 karar sayılı kararıyla; " Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık M.. Ö.. müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE" oy birliği ile karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/11/2014 tarih ve 2014/368149 sayılı yazısı ile;

“Sanık M.. Ö.. hakkında Şişli Cumhuriyet Başsavcılığının 27.05.2011 gün 11009 esas sayılı iddianamesiyle hakaret suçundan TCK’nın 125/1 ve 53. maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

İstanbul 19. Sulh Ceza Mahkemesince 08.11.2012 gün ve 2011/3598 esas 2012/2575 sayılı karar ile sanığın TCK’nun 125/1, 43, 62, 52. maddeleri uyarınca 2.000 TL APC ile mahkumiyetine ilişkin kurulan hükmün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.04.2014 tarih 2013/43904 sayılı tebliğnamesiyle kararın kesin olması nedeniyle temyiz isteminin reddi talep edilmiş, Yargıtay 4. Ceza Dairesince 22.05.2014 tarih ve 2014/20260 esas, 2014/17914 sayılı kararı ile sanık hakkındaki hükmün “Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık M.. Ö.. müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE” karar verilmiştir.

İstanbul 19. Sulh Ceza Mahkemesince 08.11.2012 gün ve 2011/3598 esas 2012/2575 sayılı karar ile sanığın yokluğunda verilip, sanık müdafii tarafından 09.11.2012 tarihinde süresi içinde temyiz edildiği, ancak sanık hakkında TCK’nun 125/1, 43, 62, 52. Maddeleri uyarınca doğrudan verilen 2.000 TL APC ile mahkumiyetine ilişkin kurulan hüküm tebliğnamede de belirtildiği gibi cezanın miktar ve türüne göre hükmün 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih 6217 sayılı Kanunun 26.maddesiyle 5320 sayılı Yasanın geçici 2.maddesi gereğince kesin nitelikte bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekmektedir.

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, hakaret suçundan, sanık M.. Ö.. hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz isteğinin temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediğinden bahisle reddine dair, Dairemizin 22/05/2014 tarihli kararına ilişkindir.

III- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Hakaret suçundan sanık M.. Ö.. hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda sanığın ayrı ayrı 2 kez 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, temyiz dilekçesinin sanık müdafiince süresi içerisinde verildiği ancak hüküm tarihi itibariyle kararın temyiz edilemez olduğu anlaşılmakla,

Dairemizce verilen 22.05.2014 tarih ve 2014/20260 esas, 2014/17914 karar sayılı kararın KALDIRILMASINA,

İstanbul 19. Sulh Ceza Mahkemesi'nce verilen 08/11/2012 tarih ve 2011/3598 esas, 2012/2575 karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu;

Kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliklerine göre hükümlerin temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1, geçici 2. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık M.. Ö.. müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 08.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.