Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/48214 K.2019/4327

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın cep telefonundan katılanı arayarak tehdit ve hakaret ettiği iddia ve kabul olunan olayda; sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, katılanın telefonuna ait iletişimin tespitinde sanığın kendisini aradığını iddia ettiği tarihlere ilişkin kaydın bulunmaması, dinlenen tanıklardan sanığın eşi ve katılanın kızı olan ...'in tehdit, hakaret eylemlerini doğrulamaması, katılanın eşi ve gelini olan ... ile ...'ın ise tehdit, hakaret eylemlerini doğrulamaları, her üç tanığın da sanık ve katılanın yakını olmaları karşısında; katılanın eşi ve gelini olan tanık beyanlarına itibar edilip, tanık ...'in sanığın eşi olmasından dolayı beyanına itibar edilmeyerek yerinde olmayan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın, katılana yönelik tehdit eylemi nedeniyle Aydın Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 31.08.2012 suç, 01.10.2012 düzenleme tarihli iddianamesi ile kamu davasının açıldığının ve bu iddianamenin temyize konu eylemlerin suç tarihinden sonra düzenlendiğinin anlaşılması karşısında, varsa mükerrer cezalandırılmanın önüne geçilmesi için, anılan davadaki hukuki kesintiyi oluşturan iddianamenin, düzenleme tarihi itibariyle kapsadığı eylemler saptanarak teselsül hükümlerinin uygulanma olanağının tartışılması, olanaklı bulunduğu takdirde anılan dosyanın birleştirilmesi suretiyle yargılama yapılarak karar verilmesi,

dava dosyası sonuçlanmışsa ilgili belgeler bu dosya içine konularak delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik incelemeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

3-Kabule göre ise;

a-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması,

hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,