Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/48264 K.2017/12855

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın tehdit suçunu dedesine karşı yaralamaya teşebbüs suçuyla birlikte işlediği anlaşıldığından 5271 sayılı CMK'nın 253/3. maddesi gereğince tehdit suçu bakımından uzlaşma hükmünün uygulanamayacağı kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdur ...'nın 21/02/2013 günlü beyanında, önce kendisinin, yarım metre boyunda parmak kalınlığında olan sopa ile torunu olan sanığın koluna birkaç kez vurduğunu, bunun üzerine sanığın kendisine karşı atılı suçu işlediğini belirtmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,