Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/48505 K.2019/4318

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, suçta kullanılan adli emanetin 2010/21947 sırasında kayıtlı tabanca, şarjör, mermiler ile kovanın TCK’nın 54. maddesi uyarınca müsaderesi kararı verilmemişse de, bu konuda zamanaşımı içerisinde mahkemesince bir karar verilebileceği olanaklı görülerek dosya görüşüldü:

1) ... hakkındaki 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen beraat kararı yönünden suçtan zarar gören ve katılan sıfatı ile hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan ... vekilinin bu karara ilişkin temyiz inceleme isteminin, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında, katılan ...’ye yönelik tehdit ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından katılan sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVALARININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik yaralama suçundan meşru savunma nedeniyle kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmün temyizinde;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

CMK'nın 223/2 (d) maddesi uyarınca sanığın eyleminin meşru savunma kapsamında kaldığınını kabul edilmesi karşısında, beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının, hüküm fıkrasından "ceza verilmesine yer olmadığına" dair kısmın çıkartılarak "CMK'nın 223/2 (d) maddesi uyarınca beraatine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4) Sanık ... hakkında katılan ...’ye yönelik yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;

Yaralama suçundan TCK’nın 86/2. maddesi uyarınca hüküm kurulurken seçimlik cezalardan hapsin seçilmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmemesi, seçilen hapis cezasının ise aynı Kanunun 50/2. maddesine aykırı olarak adli para cezasına çevrilmesi,