Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/48789 K.2019/3632

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

1-Sanığa yükletilen 6136 sayılı Yasaya muhalefet eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında yaralama, silahla tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması eylemlerinden kurulan hükümlerin temyizinde;

a)Sanığın kovuşturma aşamasında, eğlence mekanında alkol aldığını kendisine fazla hesap gelmesi nedeniyle müşteki ile tartıştıklarını, bankadan para çekmek amacıyla müşteki ile bindikleri araçta müşteki ...'ın kendisine tokat attığını belirtmesi tanık ...'nın da fazla hesap alınması nedeniyle tartışma çıktığını doğrulaması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durulup, etki-tepki biçiminde gelişip gelişmedikleri, ağırlık düzey ve derecelerine göre denge bulunup bulunmadığı değerlendirilerek, sonucuna göre silahla tehdit ve yaralama suçları yönünden TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanma olanağı tartışılmaması,

b)Sanığın, aracının içinde müşteki ile tartışması sonrası önce müştekiye silahını doğrultması ve sonra araç camından havaya ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 106/2-a maddesinde tanımlanan silahla tehdit ve aynı Kanunun170/1-c maddesinde tanımlanan genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu bu durumda, sadece TCK'nın 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, kanuni olmayan gerekçe ile genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,

c-Kasten yaralama suçuna ilişkin hükümde, TCK'nın 87/3. maddesi uygulanırken hesap hatası yapılması suretiyle sonuç cezanın 4 yıl 3 ay hapis yerine, 3 yıl 15 ay hapis olarak eksik belirlenmesi,

d-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,