Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/49096 K.2019/4659

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanık hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama eylemi ile ilgili olarak kurulan hükmün dördüncü fıkrası ile sanık ...'e yönelik kasten yaralama eylemi ile ilgili olarak kurulan hükmün beşinci fıkrasında "SSÇ hakkında başkaca yasal veya takdiri cezayı teşdit eden veya hafifleten uygulama yapılmasına yer olmadığı" şeklinde sanığın sıfatının sehven suça sürüklenen çocuk olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığın yargılama aşamasında 18/07/2013 tarihli oturumda üzerine atılı suçlar ile ilgili ikrarda bulunması, dosyaya yansıyan herhangi bir olumsuzluğunun bulunmaması karşısında, sanık hakkında "başkaca yasal veya takdiri cezayı teşdit eden veya hafifleten uygulama yapılmasına yer olmadığı" şeklindeki yetersiz gerekçe ile sanık hakkında TCK'nın 62.maddesinin uygulanmaması,

2)Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın uygulanması zorunluluğu,

B)Sanık ... hakkında şantaj ve cinsel taciz suçlarından kurulun hükümler yönünden;

1)Hükmedilen hapis cezalarının, yeniden suç işlemeyeceği kanaati oluşması sebebiyle TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenenen, sanığın adli sicil kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına dair ilamın, bu dosyaya ilişkin suç tarihinden sonra verildiği ve kesinleştiği gözetilmeyen, bu nedenle hükümlülük kaydı bulunmayan ve CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasını talep eden sanık hakkında;

duruşmadaki tutum ve davranışlarıyla kişiliği değerlendirilerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ertelemeden daha lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu tartışılırken, "sabıkasının mevcut olması ve bu sabıkanın HAGB ile neticelenmiş bir mahkumiyet kararı olup dosyamıza konu suçun bu kararın deneme süreci içerisinde işlendiği göz önüne alınarak " şeklinde, yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2)Şantaj suçu açısından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 esas, 2007/152 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, alt sınırdan uzaklaşmanın gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği halde; sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 107/2 yollamasıyla 107/1. maddesi uyarınca hüküm kurulurken, Mahkemece "takdiren asgari hadden" denildikten sonra,

hapis cezasının alt sınırı olan 1 yıl hapis cezasına hükmedildiği halde, adli para cezasının belirlenmesi sırasında alt sınır olan 5 gün yerine 365 gün adli para cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,