KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/49191 E., 2019/3536 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mart 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit, kasten yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1)Sanık hakkında eşe karşı kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;
Mağdur ...'in soruşturma aşamasında sanığın kendisine kafa attığını beyan etmesi, yargılama aşamasında ise sanığın kendisine karşı gerçekleştirdiği yaralama eylemi ile ilgili beyanda bulunmaması, mağdur ...'ın annesi olan diğer mağdur ...'ın soruşturma aşamasında sanığın iki eliyle kızını darp ettiğini beyan etmesi, yargılama aşamasında ise sanığın kızının üzerine doğru yürüdüğünü ve onu banyoya ittirdiğini ifade etmesi, tanıkların mağdur ...'ın yaralanması ile ilgili olarak görgülerinin bulunmadığını belirtmeleri, sanığın yargılama aşamasındaki ikrarında mağduru yaralama eyleminden bahsetmemesi,
mağdurun adli muayene raporunda da darp ve cebir izine rastlanmaması karşısında, mağdur ... ile mağdur ...'nin ...'ın yaralanması ile ilgili beyanlarındaki çelişkiler giderilmeden, hangi nedenle mağdur ...'ın beyanlarının sanığın savunmalarına üstün tutulduğu açıklanıp tartışılmadan sanık hakkında mahkumiyeti kararı verilmesi,
2)Sanık hakkında silahla tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden;
a)Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 58. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,
b)Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın uygulanması zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/49191, K. 2019/3536, 5 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama