Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/49744 K.2019/4551

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre;

1-Sanığın suçlamayı kabul etmediği ve katılanın her aşamada sanık tarafından tehdit edildiğini söylediği olayda, soruşturma aşamasındaki anlatımlarından olaya ilişkin görgü ve bilgisi olduğu anlaşılan tanık ...’ın duruşmaya çağrılarak dinlenilmesinden sonra, diğer beyanlar ve tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2-Hüküm kısmında “kasıt yokluğu nedeni ile CMK’nun 223/2-c maddesi gereğince sanığın beraatine” şeklinde karar verildiğinin belirtilmesine karşın, gerekçe kısmında, “sanığın mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil de elde edilemediğinden sanığın beraati gerekmiştir” denilmesi suretiyle karışıklığa neden olunması,

3-Sanığın suçunun sabit kabul edilmesi halinde ise, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması;