Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/51177 K.2017/4454

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın, kendisine ait dükkanı mağdura kiraladığı ve mağdurun beyanında, işlerinin iyi gitmesi nedeniyle sanığın restoranı kendisinden devralmak istediğini, bu yüzden daha önce kavga ettiklerini, suç tarihinde ise sanığın işyerine gelerek çalışan ...'a hitaben kendisinin gıyabında ''o ...'a söyleyin, bu dükkan bugün açılmayacak, ve kesinlikle işlemeyecek, yoksa onun işini bitiririm, bu dükkanda yaşatmam'' biçimindeki sözlerle tehdit ettiğinin belirtilmesi karşısında, sanığın eyleminin, takibi şikayete bağlı olan TCK’nın 117/1. maddesinin de tanımlanan iş ve çalışma hürriyetinin ihlâli suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre ise,

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,