Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/51545 K.2015/26380

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanıklar C.. D.., Y.. Y.., T.. D.. hakkında yaralama suçundan verilen kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre hükümlerin temyiz edilemez olması,

Nedeniyle Yerel Mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itirazların, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, yerel mahkemenin redde ilişkin kararlarının ONANMASINA,

2-Sanıklar Y.. Y.. ve T.. D.. hakkında tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Sanık Y.. Y..'nun, olay tarihinden önce konsere gittiği sırada katılan Y.. Ö.. ile tartıştıklarını, adı geçen katılanın konserdeki olaydan sonra defalarca kendisine küfür ve tehditlerde bulunduğunu savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29 maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-Sanık T.. D..'nin atılı tehdit suçunu kabule yönelik bir anlatımının bulunmaması, mağdur İ.. D..'ın aşamalardaki anlatımlarında sanık T.. D..'nin tehdit eyleminden bahsetmemesi, katılan Y.. Ö..'ın ise soruşturma aşamasında adı geçen sanığın tehdit eyleminden bahsetmemesine karşın, yargılama aşamasında sanığın mağdur E.. Ç..'ye "bu dükkanı yakarım" diye tehditlerde bulunduğunu savunması, sanığın suçu gerçekleştirdiğine dair çelişkili katılan ve mağdur beyanları karşısında, sanığın atılı suçu işlediğinin hangi somut delillere dayandırıldığı açıkça belirtilmeden ve katılan ile mağdur anlatımlarının sanığın savunmasına neden üstün tutulduğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

c-Kabule göre de;

Sanık T.. D..'nin adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunmasına rağmen, TCK'nın 58. maddesi uygulanmaması,