Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/51703 K.2019/7632

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık hakkında katılan Nazmiye Kanbal'a yönelik tehdit suçundan dava açıldığı halde hüküm kurulmamış ise de; zamanaşımı içerisinde mahallinde hüküm kurulabileceği kabul edilerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A)Sanık hakkında katılan ... ve ...'e yönelik şantaj ve kişilerin huzur ve sükununu bozma, katılan Semahat Kanbal'a yönelik ise sair tehdit ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Sanığa yükletilen şantaj, sair tehdit ve kişilerin huzur ve sükununu bozma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın Kanunda öngörülen biçimde infaz aşamasında gözetilebileceği,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B)Sanık hakkında katılan Nazmiye Kanbal'a yönelik hakaret ve İlknur'a yönelik cinsel taciz suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yükletilen hakaret ve cinsel taciz eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın Kanunda öngörülen biçimde infaz aşamasında gözetilebileceği,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-Katılan Nazmiye Kanbal'a yönelik hakaret suçundan TCK'nın 125/2 maddesi uyarınca belirlenen hapis cezasından, aynı Kanunun 43. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım uygulanırken, hesap hatası sonucu 1 yıl 6 ay hapis cezası yerine 2 yıl hapis olarak fazla ceza tayini,

2-Katılan İlknur Gökmen'e yönelik cinsel taciz suçundan TCK'nın 105/1 maddesi uyarınca belirlenen hapis cezasından, aynı Kanunun 43. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım uygulanırken, hesap hatası sonucu 9 ay hapis cezası yerine 12 ay hapis olarak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılıklar, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, Nazmiye Kanbal'a yönelik hakaret suçuna ilişkin hükmün “sonuç cezanın 1 yıl 6 ay hapis cezası” şeklinde, İlknur Gökmen'e yönelik cinsel taciz suçuna ilişkin hükmün ise “sonuç cezanın 9 ay hapis cezası” şeklinde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin bu bağlamda ONANMASINA,

C)Sanık hakkında katılan Lale Kanbal'a yönelik tehdit ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri, katılan Bilal Kanbal'a yönelik hakaret ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile katılan Mustafa Kanbal'a yönelik olarak kurulan tehdit, hakaret ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizine gelince;

1-Katılan Lale'ye yönelik mahkumiyet hükümleri açısından;

a)02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması,

kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre anığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b)Kabule göre de;

Tehdit suçundan TCK'nın 106/1-1.cümle maddesi uyarınca belirlenen hapis cezasından, aynı Kanunun 43. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım uygulanırken, hesap hatası sonucu 1 yıl 6 ay hapis cezası yerine 2 yıl hapis olarak fazla ceza tayini,

2-Katılan Bilal'e yönelik mahkumiyet hükümleri açısından;

a)Sanık hakkında TCK'nın 106/1-1. maddesi kapsamındaki tehdit suçu ile TCK'nın 107/1. maddesi kapsamındaki şantaj suçlarından beraat hükmü kurulması karşısında, TCK'nın 125/1. maddesi kapsamındaki hakaret suçu ile TCK'nın 123. maddesi kapsamındaki kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarının CMK'nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla aynı Kanunun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda belirlenmesi zorunluluğu,

b)Kabule göre de;

Hakaret suçundan TCK'nın 125/2 maddesi uyarınca belirlenen hapis cezasından, aynı Kanunun 43. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım uygulanırken, hesap hatası sonucu 1 yıl 6 ay hapis cezası yerine 2 yıl hapis olarak fazla ceza tayini,

3-Katılan Mustafa'ya yönelik mahkumiyet hükümleri açısından;

a)Sanık hakkında TCK'nın 107/1. maddesi kapsamındaki şantaj suçundan beraat hükmü kurulması ve 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi,

sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, hakaret ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarının suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehdit ve şantaj suçlarıyla birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmaması ve tehdit suçu açısından yeni düzenleme göz önüne alınarak, hakaret ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçları yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek,

uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Kabule göre de;

Tehdit ve hakaret suçlarından TCK'nın 106/1-1.cümle maddesi ve TCK'nın 125/2 maddesi uyarınca belirlenen hapis cezalarından, aynı Kanunun 43. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım uygulanırken, hesap hatası sonucu 1 yıl 6 ay hapis cezası yerine 2 yıl hapis olarak fazla ceza tayini,

4-Mahkumiyet hükümleri açısından ortak olarak;

Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,