KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/51745 E., 2019/4582 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Mart 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Şantaj
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
371 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen şantaj eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
Sanık hakkında TCK’nın 107/2-1 ve 61. maddeleri uyarınca cezanın 1 yıl hapis ve 5 gün adli para cezası olarak belirlenmesi yerine “1 yıl hapis ve 100 TL adli para cezası olarak belirlenmesi, 1 yıl hapis ve 5 gün adli para cezası üzerinden TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 10 ay hapis ve 4 gün adli para cezası olarak belirlendikten sonra,
4 gün karşılığı adli para cezasının TCK’nın 52. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL’den paraya çevrilerek sonuç cezanın “10 ay hapis ve 80 TL adli para cezası” olarak belirlenmesi yerine sonuç cezanın “10 ay hapis ve 83 TL adli para cezası” olarak belirlenmek suretiyle fazla adli para cezası tayin edilmesi, Kanuna aykırı, sanık ...’in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının.
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/51745, K. 2019/4582, 19 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama